உழவர் திருநாள் வாழ்த்துக்கள்...!!!

பதிவர்கள் அனைவருக்கும் உழவர் திருநாள் வாழ்த்துக்கள். கொஞ்ச பேருக்கு மாட்டுப்பொங்கல் வாழ்த்துக்களும்.



போகிப்பண்டிகை வாழ்த்துக்களும். பழையன எரிந்து (டயர் அல்ல) புதியன பிறக்கட்டும். டயபட்டீஸ்காரர்கள் கரும்பை கொஞ்சமாக கடித்துக்கொள்ளவும்.

பொங்கலோ பொங்கல்...!!!

திரும்பத்திரும்பத்திரும்ப - உரையாடல் கவிதை போட்டிக்கு

போ
நீ
வா
நீ
யோ
நீ
திரும்பத்திரும்ப சொல்ற நீ
திரும்பத்திரும்ப சொல்ற நீ

ஊரான்
வீட்டு
நெய்
அதில்
என்
பக்கத்துவீட்டுக்காரி
கை
திரும்பத்திரும்ப சொல்ற நீ
திரும்பத்திரும்ப சொல்ற நீ

நடை
கடை
உடை
சடை
இடை
மடை
வடை
திரும்பத்திரும்ப சொல்ற நீ
திரும்பத்திரும்ப சொல்ற நீ

கும்தலக்கடி
கும்மா
உட்டாம்பாரு
யம்மா
போட்டாபாரு
சும்மா
திரும்பத்திரும்ப சொல்ற நீ

திரும்பத்திரும்ப சொல்ற நீ

எண்டர்

மெண்டல்

தண்டர்

குண்டர்

அண்டர்

சண்டர்

திரும்பத்திரும்ப சொல்ற நீ

திரும்பத்திரும்ப சொல்ற நீ

கல்வி

கல்கி

கலவி

காவி

பாவி

ஆவி

திரும்பத்திரும்ப சொல்ற நீ

திரும்பத்திரும்ப சொல்ற நீ

திரும்பத்திரும்ப சொல்ற நீ

திரும்பத்திரும்ப சொல்ற நீ

திரும்பித்திரும்பி சொல்ற நீ

திரும்பித்திரும்பி சொல்ற நீ

உரையாடல் கவிதைப்போட்டிக்கு எழுதிய கவிதை. வாக்களித்து வெற்றிபெற செய்வீர்கள் என்ற நம்பிக்கையில், படுத்துக்கொண்டே எழுதிய கவிதை ( ஒரு சிலருக்கு இது ஏன் என்று தெரிந்திருக்கலாம்)


.
.

நீதிபதி வேணுகோபால் : உள்துறை அமைச்சக உத்தரவுக்கு இடைக்காலத்தடை

இலங்கைத்தமிழர் இந்தியாவில் தங்குவதற்கு விசா அளிக்க மறுத்த உள்ளதுறை அமைச்சகத்துக்கு சென்னை உயர்நீதிமன்றம் விளக்கம்கேட்டு நோடீஸ் அனுப்ப உத்தரவிட்டது. இலங்கைத்தமிழரான ஜெகநாதபிராபன் என்பவர் கடந்த 2007ஆம் ஆண்டு இலங்கையிலிருந்து இந்தியாவிற்கு சுற்றுலா விசா பெற்று வந்தார்.

தமிழ்நாட்டில் சென்னை வலசரவாக்கம் போலீசில்  இலங்கை அகதி என்று கூறி பதிவு செய்துகொண்டார். பின்னர் பவானிசாகர் பகுதிக்கு சென்ற அவர் அங்கு உள்ள காவல்துறையில் வெளிநாட்டவர் என்று சான்று அளிக்கப்பட்டது. மேலும் அவரின் விசா காலமாக ஏப்பிரல்29,2009க்கு மேல் இந்தியாவில் இருக்கக்கூடாது அப்படி இருக்கவேண்டுமானால் விசா நீடிப்பு பெற வேண்டும் என்று தெரிவித்துள்ளார்.

எனவே ஜெகநாதபிரதாபன் விசா நீடிப்பு கேட்டு மத்திய உள்துறை அமைச்சகத்துக்கு மனு அளித்தார். ஆனால் விசாவை நீடிக்க முடியாது என்று கூறி உள்துறை அமைச்சகம்  அவரை உடனே நாட்டை விட்டு வெளியேற உத்தரவிட்டது. இதை எதிர்த்து உள்துறை அமைச்சக உத்தரவுக்கு தடை கோரியும்,  விசா நீடிப்பு வழங்க உத்தரவிடக்கோரியும், சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் மனு தாக்கல் செய்தார்.

மனுவை ஏற்ற நீதிபதி வேணுகோபால் இதுகுறித்து இன்று விசாரணை நடத்தினார்.  மனுதாரா தரப்பில் வாதாடிய வழக்குரைஞர் ராதாகிருஷ்ணன் .... மனுதாரர் உள்துறை அமைச்சகத்துக்கு விசா நீடிப்பு அளிக்க மனு அளிக்கும்போது போலீசார், தமிழக அரசின்பொதுச் செயலாளர் அளித்த என்த குற்றச்சாட்டும் இல்லாதவர், விசா நீடிப்பு அளிக்கலாம் என்ற பரிந்துரையையை சேர்த்து  அனுப்பியுள்ளார்  ஆனாலும் அவருக்கு விசா நீடிப்பு அளிக்காமல் அவரை நாட்டை விட்டு வெளியேற உத்தரவிட்டுள்ள உள்துறை அமைச்சகத்தின் உத்தரவுக்கு தடை விதிக்க வேண்டும்,

விசா நீடிப்பு அளிக்க உத்தரவிட வேண்டும் என்று வாதித்டார். இதை ஏற்றுக்கொண்ட நீதிபதி நாட்டைவிட்ட வெளியேற கோரிய உள்துறை அமைச்சக உத்தரவுக்கு இடைக்காலத்தடை விதித்தார். இதுகுறித்து விளக்கம் அளிக்கக்கோரி உள்துறை அமைச்சகத்துக்கு நோடீஸ் அனுப்பவும் உத்தரவிட்டார்.


Source : http://www.thenaali.com/thenaali.aspx?N=5100

பிரசன்னாவின் கவிதை தொகுப்பு

நண்பர் பிரசன்னாவின் கவிதை தொகுப்பு 'நிழல்கள்' என்ற பெயரில் வெளிவந்துவிட்டது.
பல்வேறு யாஹூ குழுமங்களிலும், வலைப்பதிவிலும் எழுதிய கவிதை தொகுப்பு இது. 
விலை 90/=
ஆன்லைனில் வாங்க: http://nhm.in/shop/AAA-AA-AAAA-AAA-9.html
வாழ்த்துகள். !


Info : Idlyvadai

ஜில் ஜில்....சிறுகதை வித் முடிவு

மாம்ஸ். சோஷா ஷ்ரட்டன் போறேன். சரக்கு போட..

இன்னைக்காவது நீ வரியா ?

இல்லைடா. இன்னைக்கு ஒரு சர்ஜரி இருக்கு. வீக் எண்ட் எப்பவும் கொஞ்சம் அவுட் பேஷண்ட்ஸ் அதிகம்டா.  உனக்கு தெரியாதா ?

ஓக்கே. நான் தனியா போறேன்...வைக்கிறேன்..

தனியா போ. ஆனா நான் போனவாரம் டெல்லி கான்ப்ரன்ஸ் போனப்போ அப்பார்ட்மெண்ட்டை பொண்ணுங்களை கூட்டிவந்து நாஸ்தி பண்ணியே ? அதை மட்டும் செய்யாதே..

ஹி ஹி. நீ ஊர்ல இருக்கும்போது நான் ரொம்ப்ப நல்லவண்டா..

டொக்...

இளம் மருத்துவர் அருணை பணி செய்ய விடாமல் தடுத்து அழைக்கும் விஷால் உயர அல்லது ஆந்திர சாக்லேட் நிற சுந்தர், ஹைதராபாத் ஒயின்ஷாப் ஓனர் ஒருவரின் மகன். இருவரும் இணையும் புள்ளி அவர்கள் ஹவுஸ் சர்ஜன் செய்யும் ராமச்சந்திரா மருத்துவமனை.சுந்தரைப்போல வகைதொகையின்றி புரளும் பணம் கிடையாது என்றாலும், அருணுடைய அப்பாவும் கொஞ்சம்கூட கஞ்சம் பிடிக்காத கோவையைச் சேர்ந்த  இண்டஸ்ட்ரியலிஸ்ட் தான். அண்ணா நகரின் உயர்தர அப்பார்ட்மெண்ட் ஒன்றில் இருவரும் அறை எடுத்து வாசம்..

                            

சோழா ஷெரட்டன் மேப்ளவர் பார்.. கழுத்தில் தேவை இல்லாமல் சதைவளர்ந்த புள்ளிகள், ஆங்காங்கே டேபிள்களில் அமர்ந்து பொண்ணிற திரவத்தையும் விழுங்கிக்கொண்டும் முந்திரியையை கொறித்துக்கொண்டும்.

பார்மேன் பாட்டில்களை வைத்து ஏதோ வித்தை காட்டிக்கொண்டிருக்க, சுந்தர் ஆஜர்.

என்ன சுரேஷ். நல்லாருக்கியா ?

சூப்பரா இருக்கேன் சார். டாக்டர் சார் வரலையா சார் ? அளவுக்கதிகமாகவே குழைந்தான் நீலநிற கழுத்து பட்டியணிந்த சுரேஷ்.

இல்லடா... அவன் பிஸி.

இன்னைக்கு என்ன சார் சாப்பிடறீங்க ?

காக்டெயில்ல காபி கலந்து கொண்டா..

ஹி ஹி, சார் விளையாடாதீங்க.

ஓக்கே ஒரு வோட்கா மொதல்ல கொண்டா. அப்புறம் மீதிய பார்த்துக்கலாம். அப்படியே ஒரு ப்ரான் ப்ரை சொல்லிடு..

சரி சார்..பவ்யமாக குழைந்து, குனிந்து விலகினான் சுரேஷ்..

சென்றவாரம் முகர்ந்த பச்சை நோட்டு வாசனை செய்யும் மாயம்...

                              

மெல்லிய மினி ஸ்கர்ட் , வெள்ளைநிற, கிட்டத்தட்ட சீ த்ரூ டாப்ஸ் போன்ற அதாவது ஆடை ஒன்றை பெயருக்கு அணிந்தபடி உள்ளே நுழைத்தாள் அவள்..

அவள் சுமா.

அவளை பல வகையில் வர்ணிப்பதற்கு பதில். ஒற்றை வார்த்தையில். போர்னோ..பிரம்மன் தனியாக இரண்டு பேரை வேலைக்கமர்த்தி அவர்கள் ஓவர்டைம் பார்த்து செய்தது போல இருந்தாள்.

அதிகம் கூட்டமில்லாவிட்டாலும், இரண்டு மூன்று பேர்களாக ஆண்களும் பெண்களும் அமர்ந்திருக்கும் டேபிள்களை தவிர்த்து, தனியாக இருந்த சுந்தரின் டேபிள் மேல் ஒரு கணம் பார்வையை நிறுத்தி அப்புறம் விலக்க.

எழுந்தேவிட்டான் சுந்தர்..

பேசியேவிட்டான் சுந்தர்..

ஹாய். ஹாவ் எ சீட்...

ஷ்யூர்..

இவ்வளவு சீக்கிரம் பிகர் மடிந்தது பற்றி எதாவது கின்னஸ் சாதனை புத்தகத்தில் ஏற்றவேண்டும்...

ட்ரிங்க் ?

யெப்.

வோட்கா ?

யெப் யெப்...

கோவைப்பழத்தில் லிப்ஸ்டிக் தடவிய உதடுகள்.

சுரேஷ்...

இங்கே வா..தானாக வந்து ஒட்டிக்கொண்டது ஒரு அதிகாரக்குரல்..

எஸ் ஸார்...

இன்னொரு வோட்கா ஸ்மால் எடுத்துவந்திடு..

லார்ஜ் ப்ளீஸ்...

வலம்புரி சங்கை வெளிச்சத்தில் பார்த்தது போல் கழுத்து...

சுரேஷ். அப்படியே, வழக்கமா எடுக்கற பதினைந்தாம் நம்பர் சூட் சொல்லிடு...மேனேஜர் கிட்ட நான் சொல்லிடுறேன்...நீ கீ மட்டும் கொண்டுவந்திரு...

பழம் நழுவி பாலில். இல்லை இல்லை. பாலும் பழமும் சேர்ந்து வாயில்..

                       

சுந்தர் விழித்தபோது அவன் இருந்தது பாத்டப்பில். பாத்டப் முழுவதும் ஐஸ். ஐஸ். ஐஸ்.

கைக்கெட்டும் தூரத்தில் ஒரு சின்ன டேபிளில் மொபைல் சுவிட்ச் ஆப் செய்யப்பட்ட நிலையில்...

ஆன் செய்து அருணை லைனில் பிடித்தான்...

டேய் எங்கடா போன ? நைட்டு வீட்டுக்கு வரலைன்னு பார்த்தா, ஈவ்னிங் வரைக்கும் மொபைலை ஸ்விட்ச் ஆப் பண்ணிவெச்சுட்டு ?

நான்..நான்...நான் சோழால ஒரு சூட் எடுத்தேண்டா...அங்கே தான் இருக்கேன்...நைட்டு..நைட்டு..அவ பேரு ?

என்னடா திணறல் ? என்ன ஆச்சு ? யாரோட தங்கினே ??

என்னை பாத்டப்ல படுக்க வெச்சுட்டுட்டு அவ எங்கியோ கம்பி நீட்டிட்டாடா..ஆனா என்னோட பர்ஸ், மொபைல் எல்லாமே இங்கேயே இருக்கு...ட்ரஸ் தாண்டா எதுவும் இல்லை..அதுவும் இல்லாம பாத்டப்ல புல்லா ஐஸ். எங்கிருந்து அவ்ளோ ஐஸ் வந்ததுன்னு தெரியலை. அவ்ளோ ஐஸ்ல நான் எப்படி மயங்கி கிடந்தேன் அப்படீன்னும் தெரியல. எனக்கு ஒன்னுமே புரியலைடா...

டேய் என்னடா ஹேங்கோவர் படம் மாதிரி சொல்லிக்கிட்டிருக்க ? எதுவும் காமெடி பண்ணலியே ?

சத்தியமா இல்லை...உண்மையிலேயே முடியலடா. அடிச்சு போட்டமாதிரி உடம்பெல்லாம் வலிக்குது...

அருணுக்கு பொறிதட்டியது...

டேய்..ஹோல்ட்..ஒரு நிமிடம் இரு...

கொஞ்சம் விரைவாக, முப்பது வினாடியில் அருண் பேசினான்...

சுந்தர், நீ அந்த ஐஸ் பாத் டப்ல போய் படுத்துக்கோ...சோழா ஹோட்டலுக்கு நான் சீக்கிரமா வந்திடுறேன்...

டேய்..என்னன்னு சொல்லுடா ப்ளீஸ்..எனக்கு என்ன ஆச்சு...

சற்று மயான மவுனத்துக்கு பின் அருண்...

கொஞ்சம் இடுப்பு பக்கமா கை வெச்சு பாரேன்...ஸ்டிச் பண்ணியிருக்கா ?

ஸ்ஸ்...தொட்டதில் வந்த வலியோடு சொன்னான் சுந்தர்...ஆமாண்டா...லெப்ட் சைட்ல ஸ்டிச் பண்ணியிருக்கு...அப்படீன்னா...அப்படீன்னா...

ஆமாண்டா...போனவாரம் டெல்லி டைம்ஸ்ல இப்படி ஒரு இன்ஸிடெண்ட் வந்திருந்தது...உன்னோட கிட்னியை உருவிட்டாடா அவ..

உடம்பெல்லாம் வலியோடு சிலிர்த்தான் சுந்தர்...பேசிக்கொண்டிருந்த போனை தூக்கி எறிந்தான்...

ஷிட் ஷிட் ஷிட்....அய்யோ...

ஒரு சின்ன சந்தேகம் வர, வலது பக்கமும் கைவைத்து பார்த்தான் சுந்தர்...

அங்கேயும் ஸ்டிச் இருந்தது...
.
.
.

ஜில் ஜில்...சிறுகதை

மாம்ஸ். சோஷா ஷ்ரட்டன் போறேன். சரக்கு போட..இன்னைக்காவது நீ  வரியா ?

இல்லைடா. இன்னைக்கு ஒரு சர்ஜரி இருக்கு. வீக் எண்ட் எப்பவும் கொஞ்சம் அவுட் பேஷண்ட்ஸ் அதிகம்டா.  உனக்கு தெரியாதா ?

ஓக்கே. நான் தனியா போறேன்...வைக்கிறேன்..

தனியா போ. ஆனா நான் போனவாரம் டெல்லி கான்ப்ரன்ஸ் போனப்போ அப்பார்ட்மெண்ட்டை பொண்ணுங்களை கூட்டிவந்து நாஸ்தி பண்ணியே ? அதை மட்டும் செய்யாதே..

ஹி ஹி. நீ ஊர்ல இருக்கும்போது நான் ரொம்ப்ப நல்லவண்டா..

டொக்...

இளம் மருத்துவர் அருணை பணி செய்ய விடாமல் தடுத்து அழைக்கும் விஷால் உயர or ஆந்திர சாக்லேட் நிற சுந்தர், ஹைதராபாத் ஒயின்ஷாப் ஓனர் ஒருவரின் மகன். இருவரும் இணையும் புள்ளி அவர்கள் ஹவுஸ் சர்ஜன் செய்யும் ராமச்சந்திரா மருத்துவமனை.சுந்தரைப்போல வகைதொகையின்றி புரளும் பணம் கிடையாது என்றாலும், அருணுடைய அப்பாவும் கொஞ்சம்போல கஞ்சம் பிடிக்கும் கோவையைச் சேர்ந்த  இண்டஸ்ட்ரியலிஸ்ட் தான். அண்ணா நகரின் உயர்தர அப்பார்ட்மெண்ட் ஒன்றில் இருவரும் அறை எடுத்து வாசம்..

                            

சோழா ஷெரட்டன் மேப்ளவர் பார்.. கழுத்தில் தேவை இல்லாமல் சதைவளர்ந்த புள்ளிகள், ஆங்காங்கே டேபிள்களில் அமர்ந்து பொண்ணிற திரவத்தையும் விழுங்கிக்கொண்டும் முந்திரியையை கொறித்துக்கொண்டும்.

பார்மேன் பாட்டில்களை வைத்து ஏதோ வித்தை காட்டிக்கொண்டிருக்க, சுந்தர் ஆஜர்.

என்ன சுரேஷ். நல்லாருக்கியா ?

சூப்பரா இருக்கேன் சார். டாக்டர் சார் வரலையா சார் ? அளவுக்கதிகமாகவே குழைந்தான் கழுத்து பட்டியணிந்த சுரேஷ்.

இல்லடா. அவன் பிஸி.

இன்னைக்கு என்ன சார் சாப்பிடறீங்க ?

காக்டெயில்ல காபி கலந்து கொண்டா..

ஹி ஹி, சார் விளையாடாதீங்க.

ஓக்கே ஒரு வோட்கா மொதல்ல கொண்டா. அப்புறம் மீதிய பார்த்துக்கலாம். அப்படியே ஒரு ப்ரான் ப்ரை சொல்லிடு..

சரி சார்..குனிந்தி விலகினான் சுரேஷ்..

                              

மெல்லிய மினி ஸ்கர்ட் , வெள்ளைநிற, கிட்டத்தட்ட சீ த்ரூ டாப்ஸ் போன்ற அதாவது ஆடை ஒன்றை பெயருக்கு அணிந்தபடி உள்ளே நுழைத்தாள் அவள்..

அவள் சுமா.

அவளை பல வகையில் வர்ணிப்பதற்கு பதில். ஒற்றை வார்த்தையில். போர்னோ..பிரம்மன் தனியாக இரண்டு பேரை வேலைக்கமர்த்தி அவர்கள் ஓவர்டைம் பார்த்து செய்தது போல இருந்தாள்.

அதிகம் கூட்டமில்லாவிட்டாலும், இரண்டு மூன்று பேர்களாக ஆண்களும் பெண்களும் அமர்ந்திருக்கும் டேபிள்களை தவிர்த்து, தனியாக இருந்த சுந்தரின் டேபிள் மேல் ஒரு கணம் பார்வையை நிறுத்தி அப்புறம் விலக்க.

எழுந்தேவிட்டான் சுந்தர்..

பேசியேவிட்டான் சுந்தர்..

ஹாய். ஹாவ் எ சீட்...

ஷ்யூர்..

இவ்வளவு சீக்கிரம் மடிந்தது எதாவது கின்னஸ் சாதனை புத்தகத்தில் ஏற்றவேண்டும்...

ட்ரிங்க் ?

யெப்.

வோட்கா ?

யெப் யெப்...

கோவைப்பழத்தில் லிப்ஸ்டிக் தடவிய உதடுகள்.

சுரேஷ்...

இங்கே வா..தானாக வந்து ஒட்டிக்கொண்டது ஒரு அதிகாரக்குரல்..

எஸ் ஸார்...

இன்னொரு வோட்கா ஸ்மால் எடுத்துவந்திடு..

லார்ஜ் ப்ளீஸ்...

வலம்புரி சங்கை வெளிச்சத்தில் பார்த்தது போல் கழுத்து...

சுரேஷ். அப்படியே, வழக்கமா எடுக்கற பதினைந்தாம் நம்பர் சூட் சொல்லிடு...மேனேஜர் கிட்ட நான் சொல்லிடுறேன்...நீ கீ மட்டும் கொண்டுவந்திரு...

                       

..கதையின் முடிவு நாளைக்கு வெளியாகும்...முடிஞ்சா கெஸ் ப்ளீஸ்...

ராம்மோஹன் - கொஞ்சம் பெரிய குட்டிக்கதை

சுதாகரை மூன்று நாட்களாக காணவில்லை.

நாங்களா ? ப்ரெண்ட்ஸ்...நான், ராம்மோஹன், சுதாகர் மூவரும். சுதாகரின் மொழியில் ஈயும் பீயூமாக. ஒற்றை வார்த்தையில் நட்புக்கு அர்த்தம் சொல்ல என்னால் முடியாது. நாங்கள் சந்தித்தது பணிக்காக சென்னை வந்து வாழ குறைந்த விலை கூரை தேடியபோது கிடைத்த ஒரு இட நெருக்கடி மேன்ஷனில் தான் என்றாலும், நாங்கள் ரொம்பவே ப்ரெண்ட்ஸ். இப்போது நாங்கள் மூவரும் சிட்டிக்கு வெளியே தனியாக வீடு பிடித்து தங்கிவிட்டாலும், எங்கள் ராசி மேன்ஷன் அறையை காலி செய்யாமல் வைத்திருக்கிறோம்..

ராம்மோஹன் மருத்துவப்படிப்பு முடித்து ஹவுஸ் சர்ஜன். அவனது ஹாபி, காட்டு விலங்குகள், காட்டுவாசிகள், அவர்களின் உணவுப்பழக்கங்கள். அடிக்கடி பழனி ஹில்ஸ், கொடைக்கானல், முதுமலைக்காடுகள், நீலகிரி, சங்கராபுரம் மலைப்பகுதிகளில் ட்ரெக் அடிப்பான். பயல் கொஞ்சநாட்களாக மூட் அவுட். விசாரிக்கவேண்டும்.

மற்றபடி இன்னொரு ப்ரெண்ட் சுதாகர்.இப்போதைக்கு வெட்டி. ஒரு அனாதை இல்லத்தில் வளந்தவன். அப்புறம் வளர்ந்த இடம் பிடிக்காமல் வெளியேறியவன் நாங்கள் தங்குமிடம் கொடுத்து அரவணைக்க எங்கள் நட்பானான்..விளம்பர படங்கள் எடுக்கிறேன் என்று கேமராவை தூக்கிக்கொண்டு அலைந்துகொண்டிருக்கிறான். ராம்மோஹனுக்கு கம்பெனி அவன்தான்..

கம்மிங் பேக் டு த பாய்ண்ட். சுதாகரை மூன்று நாட்களாக காணவில்லை. எங்கே போனாலும் கேமரா இல்லாமல் போகமாட்டான். அவனுடைய ஷெல்பில் கேமரா அப்படியே இருந்தது. சொல்லாமல் போக அவனுக்கு போக்கிடமில்லை.

எங்கே போயிருப்பான் ? அதுவும் எந்த உடையும் எடுத்துக்கொள்ளாமல்..எனக்கு வேலையே ஓடவில்லை...எல்லோரிடம் இருப்பதுபோல அவனிடமும் வீட்டின் ஒரு சாவி இருக்கிறது. இன்றைக்கு அலுவலகம் முடிந்துவரும்போது வீட்டை திறந்து அவன் அமர்ந்திருக்கமாட்டானா என்று ஏங்கியதென்னவோ உண்மை.

போன் ரிங்கியது...

ராம்மோஹன்..

என்னடா..சுதாகர் ஏதும் போன் பண்ணானா ?

என்னது வீடியோ அனுப்பியிருக்கியா ? எப்போ ? அதுல க்ளூ இருக்கா ? என்னடா கொழப்பற ? சரி நீ சீக்கிரமா வீட்டுக்கு வந்துசேரு..

ராம்மோஹனிடம் இருந்து மின்னஞ்சல் எதுவும் வந்திருக்கிறதா என்று பார்த்தேன்.

வந்திருக்கிறது...

ஒரு வீடியோ பைல்...

ராம்மோஹன் காமிராவை பார்த்து மையமாக பார்த்து சிரித்தபடி பேசிக்கொண்டிருக்கிறான்.

அது ஒரு கிச்சன்..

அவன் ஹவுஸ் சர்ஜன் செய்யும் ஹாஸ்பிட்டலாக இருக்குமோ ??

படம் கட்டாகி இடையில் இருந்து ஓடுவது போல இருக்கிறது..

இப்போது நாம் ஏற்கனவே மிளகாய் தூளில் பிரட்டி வைத்திருக்கும் துண்டுகளை, எண்ணையில் போட்டு பொறித்து எடுக்கவேண்டும்..நியாபகம் இருக்கட்டும், தீயை அதிகம் வைக்கவேண்டாம். அப்போதுதான் மென்மையாக வரும்.

சிக்கனோ மட்டனோ, ஏதோ ஒரு செய்முறையை புன்முறுவலுடன் சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறான்.

அந்த ப்ளேட்டை மேசை மேல் வைக்கிறான் ராம்மோஹன். அப்போது தான் கவனித்தேன். அங்கே பக்கத்தில் ஒரு கை, வெட்டப்பட்ட கை, அதன் விரல்கள் அய்யோ. அதில் சுதாகர் அணிந்திருந்த ஒற்றைக்கல் மோதிரம்....

என் காது மடல்கள் சில்லிட்டது போன்றிருந்தது. உண்மையில் சில்லிடுகிறது.

ஏதோ கூர்மையான ஒன்று காதை வருடுகிறது. பின்னால் நின்றுகொண்டு கூரிய கத்தியொன்றை பிடித்துக்கொண்டு சிரித்தபடி..

ராம்மோஹன்.

..

..